Zo gebeurde het dat bij Farsalia de macht en mannelijkheid van Rome...
in een bloedige burgeroorlog raakte.
Caesars legioenen vernietigden die van de grote Pompejus...
zodat Caesar nu alleen over Rome heerste.
Maar Caesar kende geen vreugde zoals bij eerdere triomfen...
want de doden die zijn legioenen telden, begroeven en verbrandden...
waren hun eigen landslieden.
De rook van brandende Romeinse doden is even zwart. . .
en stinkt niet minder.
Het was Pompejus die dit gewild heeft.
Laat wat ik gezegd heb, neergeschreven worden.
Sta op.
Probeer alstublieft niet te boetvaardig of te trots te kijken.
Als officiers hebt u miserabel voor Pompejus gevochten.
Uw manschappen mogen in mijn leger als Romeinen naar Rome terugkeren.
Dat geldt ook voor u. U wordt echter wel in het oog gehouden.
Bij verraad of lafheid wordt u gedood.
Wat is er, Flavius? Antonius? Ach ja, Canidius.
Ik hoop dat er nieuws is van Pompejus.
Heil, Caesar. -Drink maar op mij, Canidius.
Op de cavalerie van Marcus Antonius, Caesars rechterhand.
Is er nog nieuws van Pompejus?
Pompejus is ons ontglipt, vermomd als marskramer.
Hij liet z'n koopwaar achter. -Waar is hij heen?
Hij had een galei klaarliggen. Ze zeggen dat hij naar Egypte is.
Egypte, dat kan. Ze hebben daar een hoop aan hem te danken.
Hij vraagt er vast om asiel. Hij zal geld lenen en hij wil tijd winnen.
Ik dacht dat het voorbij was, maar helaas.
Raadpleeg de auguren, Rufio.
Zal Pompejus in Egypte eindelijk tegenover me aantreden?
Maar nu gaat Caesar toch naar Rome? -Ik moet in elk geval naar Egypte.
Koning Ptolemaeus en z'n zuster voeren oorlog tegen elkaar.
Er gaat een hoop graan voor Rome verloren.
Laat de Romeinen de grote Caesar toch eindelijk echt verwelkomen. . .
na z'n geweldige overwinning. -Overwinning?
Op wat of op wie?
Ik neem het 10e en 12e legioen mee.
Antonius neemt de rest mee naar Rome. Laat hem meteen vertrekken.
In Rome spreekt Marcus Antonius voor Caesar.
Zijn woord zal het uwe zijn. En Caesars woord is wet.
Natuurlijk. Maar laat hij z'n legioenen intact houden.
Die maken de wet legaal.
En terwijl Caesars galeien over de grote zee naar Egypte voeren...
voerden de Egyptenaren net als de Romeinen oorlog tegen elkaar.
Koning Ptolemaeus wilde immers de troon niet met Cleopatra delen.
Hij verjoeg haar uit Alexandrië en trachtte haar te laten vermoorden.
Het is marktdag. Eén dag per week mogen ze het koninklijke terrein op.
Waar is de erewacht? Is er geen militaire of koninklijke afgezant?
We hebben de eer om Caesar zich 'n weg over de markt te zien vechten.
Een dozijn mannen uit de eerste linie.
Laat ze een pad vrijmaken naar de paleistrappen.
Dat is precies waar ze op hopen.
Dat we lijfelijk geweld gebruiken. Nee, dit is hun marktdag. . .
dus wij gaan de markt op. We gaan al winkelend naar de paleistrappen toe.
Heb je m'n geld? Alles wordt met klinkende munt betaald.
Laat ze hun zwaarden wegbergen en hun geldbuidel ter hand nemen.
Olijven. Olijfolie.
Wijn van Samos.
Wat kost uw wijn? Vier drachmen.
Wijn voor m'n manschappen.
Betaal hem nou maar.
Je zei dat de Romeinen de mensen zouden wegduwen.
Waarom doen ze dat dan niet?
De koning stelt u een vraag, kamerheer.
Ze hebben een gedegenereerde geest. Ze doen onverwachte dingen.
Vooral een bepaalde Romein. De meester van het onverwachte.
En met maar zo weinig mannen.
Wat ziet u er allemaal indrukwekkend uit. Stuk voor stuk net koningen.
Koning Ptolemaeus, heer van Opper- en Neder-Egypte. . .
zoon van Ra, Horus en Thoth. . .
Enzovoort. U heet mij welkom.
En ik, Gaius Julius Caesar, consul, Pontifex Maximus, enzovoort, dank u.
De senaat en het volk van Rome groeten koning Ptolemaeus.
En z'n zuster en medeheerser Cleopatra?
Ze zullen het u niet vertellen, maar Cleopatra is dood.
Ze wilde me doden. Ze is de woestijn in gejaagd en daar is ze gestorven.
Het is waar dat de zuster van zijne hoogheid hem wilde laten doden.
Het is niet waar dat Cleopatra dood is.
Het is waar dat ze Alexandrië ontvlucht is. . .
Ik onderbreek u, maar de zoektocht naar de waarheid kan nog lang duren.
Pothinus, is het niet? Kamerheer en eerste eunuch, een hoge positie. . .
veroverd ten koste van een zeker offer, nietwaar?
Theodotus? Leermeester van zijne majesteit in geschiedenis en ambitie.
En Achillas. Men zegt dat u een goede soldaat bent.
Waar is Cleopatra? -Bij haar leger.
Om hoeveel manschappen gaat het? -Toereikend.
Staat u mij toe. . . U bent hier vast met vreedzame bedoelingen.
En wij heten u dan ook een warm en eerbiedig welkom.
Maar ons probleem gaat alleen onszelf aan, dus waarom bent u hier?
Toen de vader van Ptolemaeus en Cleopatra op sterven lag. . .
wees hij hen beiden als heersers over Egypte aan.
Rome werd aangewezen als hun voogd en de uitvoerder van zijn testament.
Ik ben hier uit naam van Rome om te vragen waarom ze is afgezet. . .
en de geschillen tussen haar en Ptolemaeus op te lossen.
En we willen erop toezien dat ze weer samen regeren.
Dat wordt moeilijk. Cleopatra heeft haar rechten verspeeld.
Ik zal rechtvaardig oordelen. -Hij gaat haar erbij halen.
De zon die onze heerser beschijnt, is wellicht wat te scherp.
Als u zich wilt terugtrekken. -Dat wil ik helemaal niet.
Ik laat me niet wegwerken tot ik gezien heb dat u hem dat geeft.
Mijn duizendvoudige verontschuldigingen.
De koning wenst Caesar een geschenk van enige betekenis te geven.
Dat is heel genereus. -Geef hem de ring van Pompejus.
En als bewijs van 's konings liefde voor Rome en voor Caesar. . .
Pompejus de Grote.
Doden bijten niet, naar men zegt.
Is het naar uw zin, Caesar? Ze zeiden dat het u zou bevallen.
De zon schenkt z'n genade inderdaad wat al te krachtig.
Het is hier te warm voor koningen.
Zijne majesteit zal zich terugtrekken.
Een Romeinse erewacht voor zijne majesteit.
Hij is niet door uw hand gevallen, neem ik aan?
Als u inderdaad over mij gehoord hebt, weet u wel beter.
M'n mannen moeten goed gehuisvest worden. Ik wil kamers in het paleis.
Het is me een eer u te escorteren. -Wie dan ook, maar niet u.
Ga op zoek naar de rest van Pompejus. Ruk er desnoods 1000 tongen voor uit.
Laat hem zuiveren, geef hem de munt in de mond en doe al het andere.
Natuurlijk.
Dit is voorlopig wat we moeten behouden. De Maanpoort en nog drie.
Wat zijn de posities? -Het tiende staat op de Maanpoort.
Het twaalfde op alle andere posities. -Dat is voorlopig genoeg.
En de bronnen? -Het water is brak maar drinkbaar.
Hou het graan in de gaten. -We kunnen het een tijd uitzingen.
Een week misschien, maar dat is voorlopig genoeg.
Zeg het maar.
Is de man te vertrouwen?
Het is iemand met een geschenk van Cleopatra voor mij.
Het is kennelijk een kleedjeskoopman. Hij schijnt 't paleis goed te kennen.
Hij dook ineens op uit een geheime gang die niemand kent.
Pothinus kan uit naam van Cleopatra een moordenaar sturen.
Laat hem maar binnenkomen.
Bent u degene die een geschenk van Cleopatra bij zich heeft?
Ik moet hem van m'n koningin aan Caesar persoonlijk geven.
Ik ben Caesar.
Nee heer Agrippa, dat bent u niet. Noch u, Rufio. Noch u, Germanicus.
Het geschenk is slechts voor de ogen van Caesar bestemd.
Dat kleed ziet er onschuldig uit. Geef me je zwaard maar, Rufio.
Er moet misschien iets worden doorgesneden.
Vreemde manier om een kleed te dragen. Waarom niet over de schouder?
Dat was minder comfortabel. -Voor jou of voor het kleed?
Niet met het zwaard, Caesar. Staat u mij toe dat ik hem losmaak.
Draai hem eerst even om. -Hij ligt met de goede kant boven.
En ik wil hem met de verkeerde kant boven. Zal ik m'n zwaard gebruiken?
Men kan meer over de kwaliteit van koopwaar zeggen. . .
door eerst de achterkant in ogenschouw te nemen.
Heil Cleopatra, kind van Horus en Ra, beminde van de zon en de maan. . .
dochter van Isis, koningin van Opper- en Neder-Egypte.
Dank u. -Kom hier.
Breng dit naar de kapitein van de wacht.
Laat hem de vertrekken van de koningin in gereedheid brengen.
Blijf hier. Heb ik je weggestuurd? -Nee, majesteit.
Dit is mijn paleis. Alles staat hier tot mijn beschikking.
Ik ben niet uw gevangene, u bent hoogstens mijn gast.
En wat mijn vertrekken betreft. . .
m'n dienstmaagd heeft er vast al voor gezorgd dat die in gereedheid zijn.
Maar de deuren worden bewaakt. -Er zijn deuren en deuren.
Natuurlijk. U moet me eens in uw paleis rondleiden.
Waar wacht je op? -Toestemming om te vertrekken.
Je kunt gaan.
Apollodorus. . . Bedankt.
Ik ben blij dat u op m'n ontbieden hebt gereageerd. . .
Ik weet niets van ontbieden. Dacht u dat ik daarop zou reageren?
De reis in uw tapijt heeft u niet vermoeid, maar ik ben uitgeput.
Het is van het grootste belang dat we elkaar begrijpen.
Alleen via mij heeft u kans aan deze hopeloze situatie te ontkomen.
Niet in bijten. Hebt u 'm meegenomen? Hebt u hem laten voorproeven?
Dan is hij vast vergiftigd. -Het is een manier om te ontkomen.
U hebt veel geduld met me.
Is dat omdat u zoveel ouder bent?
Uw kaarten zijn achterhaald. -We zijn samen oud geworden.
De meren staan slecht aangegeven, bepaalde heuvels ontbreken.
U moest maar eens met m'n kaartenmakers en m'n staf praten.
Dit is geen best begin, hè? Ik strijk u tegen de haren in.
Ik word liever helemaal niet door m'n haren gestreken door u.
Is het wel toegestaan dat ik ga zitten?
U moet me zo snel mogelijk alleen op de troon zetten.
Ik moet een eind maken aan dat vervelende gekibbel.
U bent toch geen sukkel? -Nee, al klinkt dat onbescheiden.
U hebt m'n broer gezien en gehoord. . .
en die intens slechte man wiens ondergeschikte hij is.
Zijn we het erover eens dat wat Rome van ons wil, hetzelfde als altijd is?
Maïs, graan, schatten.
De glorie van Rome wordt gebouwd op de rijkdommen uit Egypte.
U zult ze krijgen, u krijgt alles en op vreedzame wijze.
Maar er is maar één manier, en dat is mijn manier. Maak me koningin.
Dat lijkt op een ultimatum. -Het is de enige manier.
Voor iemand die zo-even alleen een toegewijde slaaf en 'n kleed bezat. . .
Maar nu heb ik u, Caesar. En m'n legers.
En het simpele feit dat geen sterfelijke hand mij kan vernietigen.
Ach ja, ik heb iets gehoord over die obsessie dat u goddelijk zou zijn.
Isis, dacht ik.
Ik sta erop dat u op uw woorden let. Ik ben Isis.
Ik word door miljoenen aanbeden. Dat is iets heel anders. . .
dan de goddelijke oorsprong die uw generaals schijnen te verwerven.
Was het niet Venus van wie u besloot af te stammen?
Nu ga ik eens wat aandringen. U bent moe van uw reis en trekt zich terug.
Ik ben uw bediende niet, Caesar. Stuur me niet weg.
En u hebt geen legers meer. U kon ze niet betalen dus vielen ze uiteen.
U hebt geen rijkdommen meer te vergeven.
Ik spreek u over een dag of wat. -Dan is het misschien te laat.
Ik moet uw veiligheid waarborgen. -En uw eigen veiligheid?
Voorlopig ben ik overal op voorbereid.
Dat hoop ik van harte.
Ik hoop dat u echt zo'n wijze, briljante god bent als ze beweren.
Romeinse generaals worden wel erg snel goddelijk.
Een paar overwinningen, een paar bloedbaden.
Gisteren was Pompejus nog een god.
Ze hebben hem vermoord, nietwaar?
Ze dachten dat dat u een plezier zou doen. Maar dat is niet zo, hè?
Ik herinnerde me weer hoeveel m'n dochter van hem hield.
Ze stierf toen ze hem een zoon baarde. Ze gaf hem deze ring.
Welterusten, Caesar. De komende dagen zullen wellicht zwaar zijn.
Goedenacht.
Een garde om koningin Cleopatra naar haar vertrekken te brengen.
De gangen zijn donker, heren.
Maar wees niet bang, ik ben bij u.
Denkt u niet dat we alles gedaan hebben wat op dit moment mogelijk is?
Er zijn nog een paar zaken. Besef je dat deze kaarten niet echt goed zijn?
Waarom denkt u dat? -Ik heb gewoon zo'n gevoel.
. . .van Macedonische afkomst. Officieel geen Egyptisch bloed.
Cleopatra schijnt intelligent te zijn en uiterst belezen.
Ze is in de exacte wetenschappen thuis en spreekt zeven talen.
Was ze geen vrouw, dan zou men haar een intellectueel kunnen noemen.
En die vind ik stomvervelend. -Zo hoort het ook voor een admiraal.
Hier staat iets interessants voor de marine:
Om haar doel te bereiken gebruikt Cleopatra martelingen, gif. . .
en haar eigen seksuele talenten, die aanzienlijk schijnen te zijn.
Haar minnaars zijn ternauwernood te tellen.
Ze schijnt te kiezen als een man, en niet af te wachten als een vrouw.
Allemaal goede redenen om u niet met haar alleen te laten.
Wat zei je?
U vertrouwt Cleopatra toch niet? -Nog geen seconde.
Vertrouwen is een woord waarvoor ik op m'n hoede ben.
Net als bij wijn is de nawerking altijd slecht.
Ik heb de wijn en het vertrouwen afgezworen.
Het is een lange en zware dag geweest.
De komende dagen worden misschien nog wel langer en zwaarder.
Welterusten.
Flavius.
"Het is weer herfst teerbeminde Lesbia
De bladeren van de Romeinse bomen dwarrelen in dichte stromen neer
Minnaars brengen met kussen de beloften van de lente tot leven
Die de winter verjaagt met de kreet van de nachtegaal. "
Ik proef uw voedsel, en als er kwaad in schuilt, valt dat mij ten deel.
"Maar liefde brengt eens wanhoop zoals schoonheid verdriet. "
Waarom stop je, Phoebus? -Er is iemand in de gang.
De Romeinen jagen schrik aan door met hun olifantenpoten te stampen.
Dit is slechts één man, gevolgd door anderen.
Caesar, zou ik denken.
Laten we de grote Caesar niet teleurstellen.
De Romeinen vertellen mooie verhalen over m'n baden en dienstmaagden. . .
en over m'n zeden.
Cleopatra wilde een audiëntie. -Dat was gisteren.
Ik had belangrijke zaken te doen. -De koningin baadt op het moment.
Kunt u morgen terugkomen? -Ik ben bang van niet.
Hou hem vast. Doe hem geen pijn.
Je bent een goede kerel, Apollodorus. Hopelijk word je gewaardeerd. Wacht.
Een indringer. Een man.
Bent u het. -Wilde u me spreken?
Ik heb u gisteren in de troonzaal ontboden voor 'n audiëntie.
Ik kreeg te horen dat ik daar niet heen mocht.
De zaal ligt te dicht bij de vertrekken van uw broer.
Ik laat me niet zeggen waar ik al of niet heen mag.
U wilt dus kennelijk niets van mij. -Behalve mijn troon.
U bent in ieder geval keurig gekleed. Is dat uw beste wapenrusting?
Bijna. Maar ik draag het niet ter ere van u.
Dat weet ik. U hebt een bezoek gebracht aan het graf van Alexander.
U hebt enige tijd alleen bij de sarcofaag doorgebracht.
Ik zou graag weten hoe u dat weet.
U bleef maar op hem neerkijken.
En toen begon u te huilen.
Waarom huilde u, Caesar?
Hij declameert mooi. Is hij blind? -Doet u hem geen pijn.
Ik doe iemand die Catullus zo goed declameert geen pijn.
Catullus is tegen u. Waarom hebt u hem niet laten doden?
Omdat ik voor hem ben.
"M'n wens om u te vleien is heel klein of u nu zwart of wit blijkt te zijn. "
Achillas is met z'n leger op weg naar Alexandrië.
Vanavond zijn zij twintig, dertig maal zo sterk als u.
Het paleis zal omsingeld worden. -Behalve aan de kant van de zee.
Bent u van plan uit te varen? -Voorlopig nog niet.
Achillas kan morgen aanvallen, de dag erna. Wanneer het hem maar uitkomt.
Hoogst waarschijnlijk.
Hoe kunt u in vredesnaam denken dat u tegen die overmacht standhoudt?
En zeg nu niet weer: Voorlopig. -Wij denken minstens een week.
En misschien wel oneindig lang. Wat denkt u?
Voor u zonder water en voedsel zit? Voor uw soldaten afgeslacht. . .
of in bordelen vergiftigd zijn? Een paar dagen.
Op z'n hoogst. -Ik ben geneigd u gelijk te geven.
Ken je dit van Catullus: "Geef me duizend en nog eens duizend kussen
en nog eens vele erbij tot we de tel kwijtraken
zodat de afgunst niet zal weten hoeveel het er zijn
en niet zijn boze oog zal richten
Het zou in de troonzaal vast niet zo aangenaam geweest zijn" .
"M'n wens om u te vleien. . . " -Hou je mond.
Ik heb iets belangrijks te melden.
Er gaan al de hele dag manschappen aan boord van de Egyptische galeien.
Wanneer zijn ze klaar voor de aanval? -Morgen, als de wind opsteekt.
Steek ze vannacht in brand.
Ze liggen vlak bij de oever. Het vuur kan naar de stad overslaan.
Hopelijk gebeurt dat niet. Ik kan geen blokkade riskeren. Niet eerder.
Bereid het zo heimelijk mogelijk voor. Ik heb deze dag nodig.
Succes.
Waarom niet eerder? Waarvoor heeft hij die tijd nodig?
Dat kan ik je niet vertellen, voorlopig.
Flavius. -Hier is het, Caesar, net aangekomen.
De goden zouden ons niet zo moeten kwellen.
Het is nog beter dan ik gehoopt had. Vertrek meteen, er is niet veel tijd.
Heil, Caesar.
Het wordt 'epilepse' genoemd vanwege de kromming ten gevolge van krampen.
De Grieken beschouwden de lijders als uitverkorenen van de goden.
Men zegt dat Alexander de Grote aan deze vallende ziekte leed.
En men zegt dat de machtige Caesar er ook aan lijdt.
Sisogenes, de bibliotheek. -Waar heb je het over?
De Romeinen hebben de Egyptische vloot in brand gestoken.
Komt u zelf maar kijken, de brand is naar de stad overgeslagen.
Een klein deel maar, maar de bibliotheek staat wel in brand.
Die prachtige bibliotheek.
Aristoteles' manuscripten.
Plato's commentaren, de toneelstukken, de geschiedboeken.
Het testament van de god der Hebreeërs. Het boek der boeken.
De koopvaardijvloot vloog in brand. -Vier schepen zijn gezonken.
En onze schepen? -Veilig.
Onze gevangenen geven zich in groten getale over. Ik heb hulp nodig.
Ik heb misschien zelfs uw scheepslieden nodig.
U zou m'n wachters vaker moeten aanvallen. De strijd doet u goed.
U bent elke keer dat ik u zie weer mooier.
En u wordt steeds brutaler.
We hebben het heel erg druk. -Ruikt u een rooklucht?
We moesten de Egyptische vloot in brand steken.
Die ligt volgens mij in het water. Waarom staat de stad dan in brand?
Er zijn brandende masten op straat gevallen. Een paar huizen. . .
En een daarvan is de grote bibliotheek van Alexandrië.
Dat heb ik gehoord. Ik vind het heel erg.
Als u geen bezwaar hebt. . . -Dat heb ik wel. Blust u de brand?
We willen gevangenen inzetten. -Jullie steken alleen een brand aan?
Heb je even je speelgoed laten liggen om de volwassenen lastig te vallen?
Zullen we haar voor u verwijderen?
Gebruik die Romeinse genialiteit maar voor vernietiging.
Hoe durven jullie barbaren mijn bibliotheek in brand te steken?
Speelt u maar de grote overwinnaar.
Verkracht en vermoord maar miljoenen mensen.
Maar u hebt niet het recht om één menselijke gedachte te vernietigen.
Zo is het wel genoeg. Laat me met haar alleen.
Ik zal jullie dadelijk laten terugroepen.
Zwaarden? Speren? Of gaat u mij ook in brand steken?
Het wordt tijd dat wij elkaar begrijpen.
Wat ik in uw ogen ook mag zijn, in de eerste plaats ben ik Caesar.
En ik ben Cleopatra, koningin, dochter van Isis.
Ik ben degene die uitmaakt wat u bent. . .
en u bent niets meer dan dat. -Heil, Caesar.
U stamt af van generaties van incestueuze geesteszieken.
Hoe durft u iemand een barbaar te noemen?
Dochter van een dronkaard die de troon van Egypte gekocht heeft.
Uw prijs was te hoog, weet u nog wel? -Ik heb genoeg van uw pretenties.
Ik denk alleen aan de toekomst. -U moet doen wat ik zeg.
Meent u dat letterlijk? Alsof ik iemand ben die door u veroverd is?
Als ik besluit u als zodanig te beschouwen.
Moet ik daaruit afleiden dat u met me kunt doen wat u wilt?
Zo moet u dat inderdaad zien.
Wees zo goed uw lauwerkrans op te zetten.
Dan weet ik dat het de goddelijke Caesar is die me zo'n eer aandoet.
U praat te veel.
Neemt u van mij aan dat het u zo niet zal bevallen.
Caesar. De Maanpoort wordt aangevallen.
De Maanpoort. Een grootscheepse aanval.
Die ballista's moeten worden uitgeschakeld. Stuur een testudo.
Vorm een testudo.
Nu moeten wij in de aanval. -Nee.
We hebben 'n heel legioen klaarstaan. -We blijven hier.
Nog twee uur tot het dag wordt. We blijven hier.
Wat gebeurt er als het dag wordt? -Weet je dat niet? De zon komt op.
Zeg dat ze gewonnen hebben. Vrijheid voor de verdedigers van de poort.
Iedereen moet zich achter Achillas opstellen.
We gaan hem in de tang nemen. -Wie vormt de andere helft?
De legers van Mithridates. Rufio is naar ze toe.
Hoe kan Mithridates hier al zijn? -Ik heb hem meteen op pad gestuurd.
Je kunt onmogelijk met twee legioenen in Alexandrië standhouden.
Daar hebben u en anderen mij menigmaal op gewezen.
Ik proef uw drank, dochter van Isis.
En als daar kwaad in schuilt, valt dat mij ten deel.
Lotus.
Je veegde de rand van de beker af, nadat je geproefd had. Waarom?
Waarom? Omdat m'n lippen hem niet mogen besmeuren.
Lotus. Proef het nog eens.
Pothinus zei dat hij me zou laten ombrengen.
Vergeef me, majesteit.
Ik vergeef het je.
En nu drinken.
Apollodorus.
Grote stilte voor Gaius Julius Caesar, consul van Rome.
Gaat u allen staan.
Laat dit worden neergeschreven als het oordeel van de senaat van Rome.
Het gaat hier niet om een oordeel. Dit is een decreet van Cleopatra.
Zij en haar slaven hebben tegen u gelogen.
U bent nog van niets beschuldigd.
U wordt aangeklaagd wegens ophitsing tegen de Romeinen. . .
en samenzwering om koningin Cleopatra te vermoorden.
U bent aan beide schuldig en wordt ter dood veroordeeld.
Het is hier te licht. Sluit de zon wat meer buiten.
Gaat u mij ook vermoorden? Waar word ik van beschuldigd?
Koning Ptolemaeus staat niet meer onder bescherming van Rome.
Hij vertrekt binnen een uur en wordt naar het kamp van Achillas gebracht.
Stuurt u mij terug naar m'n eigen troepen?
Hij zal begeleid worden door z'n leraar Theodotus.
Dus we worden allebei gered. -Schei toch uit, stuk onbenul.
Mag ik zo vrij zijn? U weet dat Achillas in de val zit. . .
tussen uw legioenen en die van Mithridates.
Als u de koning de oorlog in stuurt, komt hij wellicht om.
Dat lijkt me een beroepsrisico. -Dat geldt niet voor mij.
Ik ben geen koning of generaal.
Ik ben een eenvoudige geleerde, een man van gedachten en woorden.
Te veel woorden. Zo is het genoeg.
Laat het gebeuren zoals gedecreteerd.
Bezorg Apollodorus z'n dolk terug.
Maar veeg er eerst Pothinus van af.
Ik weet dat ik moe ben. Ik beloof je dat ik ga slapen.
Ik bied u m'n verontschuldigingen aan voor wat u bijna overkomen is.
Caesar, kan ik u alstublieft een moment spreken?
Gisteren was het druk, de avond was lang en er is van alles gebeurd.
Wist u dat Apollodorus Pothinus zou doden?
Hij was zo netjes om tot na de veroordeling te wachten.
En m'n broer en Theodotus? Komen die wellicht ook om?
Waarschijnlijk. Neem me niet kwalijk, maar ik ben echt moe.
U hebt steeds geweten dat er geen echt gevaar was, nietwaar?
Dat Mithridates met versterkingen onderweg was.
Waarom zei u dat niet? -U zou me niet geloofd hebben.
Ik moet nu echt gaan. -U vertrouwde me gewoon niet.
Absoluut niet.
En toch hebt u me zo--even tot koningin verheven.
Enig heerser over Egypte. Waarom? -Misschien kunnen we morgen praten.
Waarom? -Het was het beste voor Rome.
En voor Egypte. -En voor Egypte. Gaat u nu weg.
Dat zal niet nodig zijn.
Ik hoefde mezelf niet te verraden. Ik had Flavius kunnen roepen.
Hoeveel van die gaten heeft u in de muren geboord?
Worden we nu bekeken?
Als u Flavius tegenkomt, stuur hem dan hierheen.
Wilt u me nog steeds wegsturen? -Wat wilt u van me?
Ik wil u helpen. -Ik ben niet te helpen.
Maar nu wel. -Ooit zal het me overvallen.
Dan zal ik voor het oog van de menigte neerstorten.
Ik zal schuimbekken en ze zullen lachen en me aan stukken scheuren.
Zelfs goden hebben die ziekte van u.
Hannibal, Alexander de Grote. . .
En ten slotte vielen zij en werden ze door het volk verscheurd.
Maar u niet, daar zal ik voor zorgen.
Uit naam van de senaat en 't volk van Rome en overeenkomstig hun wens.
Isis zou haar plaats in de hemel willen opgeven voor jouw schoonheid.
Je hoort helemaal niet naar me te kijken. Niemand doet dat.
Als zij niet kijken, hoe weten ze dan dat ik dat wel doe?
Je hoort te knielen. -En al die koningen hier dan?
Die allemaal doen alsof ze niet naar ons kijken.
Je hebt van die knokige knieën.
En bovendien ben ik niet gewend aan dit soort dingen.
Als we vroeg aan de slag willen. . . -Wat staat er op 't programma? Graan?
Volgens mij is er al voldoende voor alle legioenen.
Voldoende voor de hele wereld.
Meer goud dan? Je hebt al genoeg om de wereld te kopen.
Zeker genoeg om voor meer legioenen te betalen dan Rome ooit gehad heeft.
Meer graniet, marmer en slaven voor wat er dan ook gebouwd moet worden.
Betere en kortere routes naar het oosten? Wat heb ik nog niet gezien?
Egypte zelf, de reden waarom Egypte bestaat.
M'n verantwoordelijkheid ligt bij Rome.
Alexander begreep dat hij vanuit Egypte over de wereld kon heersen.
Hij was heel jong, en jij bent nog jonger.
Op jouw leeftijd lijken die dromen nog reëel. Dat wordt minder.
Dus Caesar droomt niet meer? -Dat is gevaarlijk in mijn positie.
Ik zou denken dat het juist onmisbaar is.
Ik moet terug naar Rome. Marcus Antonius eist dat ik terugkeer.
En onderweg zijn er in het oosten en noorden oorlogen te voeren.
Zelfs in Rome zijn er mensen die tegen me zijn.
Doe met ze wat je met Achillas deed. -Dit is een ander soort verzet.
Zij maken er een slim, licht spinnenweb van.
Je weet wat er gebeurt als spinnen- webben niet weggehaald worden.
Vertrouw je die Marcus Antonius?
Als ik al iemand vertrouw, is het Antonius.
Laat hem dan die spinnenwebben wegvegen en blijf jij hier.
Je bent een jaar lang dictator. Je kunt met je tijd doen wat je wilt.
Alles behalve de tijd stopzetten.
Als je. . . Wanneer je naar Rome terugkeert. . .
zijn die oorlogen onderweg dan belangrijk?
Er bestaan geen onbelangrijke oorlogen.
Ik ben je commentaren op je veldtochten in Gallië aan het lezen.
Vergelijk me eens met Catullus. -Het is heel anders.
Saai? -Misschien wat veel beschrijvingen.
Heel tactisch. Sommige critici, waaronder Brutus. . .
zeggen dat m'n Latijn niet alleen ongrammaticaal is maar platvloers.
Je hebt z'n leven meer dan eens gespaard.
Men zegt dat dat is omdat hij je zoon is.
Is dat waar? -Ik heb geen zoon.
Calpurnia, je derde. . . je vierde vrouw, is al 12 jaar met je getrouwd.
En nog steeds heeft Caesar geen zoon, geen enkel kind.
Het is alom bekend dat Calpurnia onvruchtbaar is.
Een onvruchtbare vrouw is als een drooggevallen rivier.
Laten we het er niet meer over hebben.
Ook een vrouw moet onvruchtbare grond vruchtbaar maken.
Ze moet leven doen ontstaan waar geen leven is.
Net als Moeder Nijl de aarde voedt en van water voorziet.
Ik ben de Nijl.
Ik zal vele zonen baren.
Dat heeft Isis me gezegd.
Mijn borsten zijn vol liefde en leven.
M'n heupen zijn gewelfd en breed.
Men zegt dat zulke vrouwen zoons krijgen.
Die eerste keer, toen je hier alleen stond. . .
waarom huilde je toen? Wil je me dat nu vertellen?
Omdat ik iets was kwijtgeraakt.
Wat dan? -Een leven. Het mijne.
Hij veroverde de wereld en stierf toen hij 32 was. Ik ben 52.
M'n enige ambitie is nog om niet door de wereld bedwongen te worden.
Jouw ambities zijn altijd de zijne geweest. Dat moet nog steeds zo zijn.
Ik zal je iets vertellen. Toen ik 32 was, was ik in Spanje.
Ik trof daar een standbeeld van Alexander aan. Toen huilde ik ook.
Toen ook al.
Ik wil je z'n zwaard geven om mee naar huis te nemen.
Hij is te diep begraven. In de tijd begraven.
En de mantel van Alexander? -Die is Caesar te zwaar.
Z'n droom dan.
Maak zijn droom tot de jouwe.
Zijn grootse plannen.
Ga door waar hij is opgehouden.
Maak uit de lappendeken van overwinningen één wereld.
En uit die ene wereld één natie.
Eén volk dat de wereld in vrede bewoont.
Eindelijk weet ik wat je van me wilt. -Van ons.
En wordt Alexandrië de hoofdstad? -Die heeft hij uitgekozen.
Ik ben Romein. -En hij Griek.
We worden één volk. -Hij was 32 en het lukte hem niet.
Wij zullen slagen. Jouw dromen, jouw ambities.
Eén leven is niet genoeg voor zulke dromen en zulke ambities.
Alexanders mantel is niet te zwaar voor Rome en Egypte samen.
En wat geeft het dat z'n zwaard te diep begraven ligt.
Jouw zwaard zal het zijne vervangen.
Je vermengt politiek en passie. Waar begint het een en eindigt het ander?
Het is niet bij mij begonnen en het zal ook niet bij mij eindigen.
Wat het ook mag zijn, hoe het ook zal aflopen, gun me mijn bestemming.
Jouw bestemming is niet langer alleen die van jou.
Het is ook mijn lotsbestemming.
Weldra zal er iemand zijn die Alexanders mantel kan dragen. . .
en het zwaard en de naam van Caesar.
En onder die naam zal hij over Egypte heersen. . .
en over een deel van de wereld of de hele wereld die wij hem schenken.
Ons kind zal een ware zoon voor je zijn, Caesar.
Dat zweer ik bij Isis.
Kun je je vertrek naar Rome lang genoeg uitstellen?
Ik ben zo vlug mogelijk gekomen. -U bent welkom in Caesars huis.
U bent Caesars vrouw, daarom wilde ik dat u als eerste hoorde. . .
Dat m'n echtgenoot met Cleopatra getrouwd is?
Er is net nieuwe wijn, een van uw vele lievelingswijnen.
Volgens de roddels is het huwelijk volgens Egyptische riten voltrokken.
Dat kan haast niet serieus bedoeld zijn.
En daarbij werd hij officieel tot Egyptische god verklaard.
Eindelijk is hij goddelijk geworden. Dat zal hem deugd doen.
Calpurnia, jij en ik kennen Caesar.
Dat huwelijk is hier ongeldig. Er zit vast een politieke overweging achter.
Wellicht was het alleen bedoeld om 't verbond met Egypte te symboliseren.
Je bent een loyale vriend. Je bent zo snel mogelijk gekomen.
Helaas verplaatst roddel zich nog sneller dan jij en de waarheid.
Heb je gehoord dat koningin Cleopatra Caesars kind draagt?
Ja Antonius, jij en ik kennen hem.
Er zal zijn. . .
Rome.
Machtig en eenzaam en onbemind.
Een minnares zal je van de aarde naar de hemel verheffen. . .
en de hele wereld zal een tijd van rechtvaardigheid en liefde kennen.
En er zal Isis een zoon geboren worden.
Er zal een zoon geboren worden. Rome zal hem in goud gehuld leren kennen.
Het oosten zal hem aanschouwen overladen met juwelen en schatten.,
Een zoon van Egypte en Rome.
En hier zal hij z'n bestemming vinden.
Doe precies wat ik zeg.
Als het kind geboren is en gezalfd, en tot prins uitgeroepen. . .
breng hem dan naar Caesar.
Moet Caesar niet hierheen komen? -Doe het precies zoals ik zeg.
Breng het kind naar Caesar, waar al z'n manschappen bij zijn.
Waar alle Romeinen bij zijn.
En leg hem dan aan Caesars voeten.
Ik zal doen wat u zegt.
We raken nooit een Caesar kwijt. -Dat was een smakeloze opmerking.
Vergeet de Romeinse wet niet.
Als u het kind waar anderen bij zijn oppakt, erkent u 't als uw erfgenaam.
Een zoon.
Ik heb een zoon.
Heil, Caesar.
De bastaard is tot koning van Egypte uitgeroepen. Hij heet Caesarion.
Echt een naam voor een troonopvolger. -Rome heeft geen troon.
Dat zou Caesar ook nooit toestaan.
Maar we weten hoe graag hij een zoon wilde hebben.
Daar ben ik blij om. -En dat is te begrijpen.
Nu Caesar een zoon erkend heeft, is het duidelijk hoe het met Brutus zit.
Is het een opluchting om openlijk bekend te staan om wat je bent?
Een leugenaar en een lafaard. -Je moet Casca niet zo vleien.
Daar komt Marcus Antonius trouwens aan.
Een deel van Caesar dat gevaarlijker is dan z'n zoontje.
Het heeft Rome geen kwaad gedaan dat Caesar zo lang in Egypte is gebleven.
In z'n afwezigheid is men hem als een god gaan aanbidden.
Waarom zou hij hier z'n sterfelijkheid laten zien?
Er zijn er die Caesars eerzucht vrezen.
Maar zal hij de republiek vernietigen?
Geloof maar dat hij dat zal doen.
Je tong is erg scherp, Cicero. Straks snijd je je eigen hoofd ermee af.
Dat zal eerder door je zwaard komen. Dat is ook scherp, maar sneller. . .
en bang voor hoofden.
Het zal in de senaat weer naar wijn ruiken. Voorzichtig ademhalen maar.
Octavianus. Die hoe-heet-ie, die zoon van Caesar. . .
ben jij daardoor geschokt?
Je zwijgzaamheid wekt de indruk dat je woorden goud waard zijn.
Ik ga met m'n woorden net zo zorgvuldig om als met m'n goud.
En je deugd? M'n vriend kent iemand. . .
Daar geldt hetzelfde voor.
Als jij sterft, is de kans groot dat je sterft zonder geleefd te hebben.
Ik kan niet vertrekken zonder van m'n zoon en van jou afscheid te nemen.
We dachten dat als wij naar jou toekwamen. . .
we een paar minuten extra zouden hebben.
Vergeet nooit, m'n jongen:
Wat jij niet loslaat, zal niemand je afnemen.
Heil en vaarwel, kleine Caesar.
Is het een eeuw geleden dat ik in een kleed aan je voeten werd gelegd?
Of was het gisteravond?
Wanneer laat je ons overkomen? -Weldra.
Hoe gauw? Wanneer? -Het duurt even voor ik Rome bereik.
Hoe gauw daarna dan? -Binnen redelijke tijd.
De tijd is onze vijand. -Moet ik hem voor je veroveren?
Wat voor krijgsplan heb je in je hoofd?
Ik moet je zoon naar Rome brengen.
Rome moet Caesars zoon aanschouwen.
De zoon die eens over Caesars wereld zal heersen.
Ik vrees dat het tij zich straks tegen u keert.
Niet alleen de tijd maar ook het tij.
Met al onze goddelijkheid kunnen we daar niets aan veranderen.
Pas na meer dan twee jaar...
in Afrika en Klein-Azië...
kon Caesar naar Italië oversteken en eindelijk thuiskomen...
om z'n triomfen te vieren en z'n zaken op orde te brengen.
"Uit dankbaarheid kent de senaat Caesar toe:
De rang, privileges en titel van dictator voor het leven van Rome. "
Dictator voor het leven. Eindelijk is hij heerser over Rome.
Alles moet in gereedheid gebracht worden.
Schepen, dienaren. . . -Alles is gereed.
Niets verhindert hem nog om ons over te laten komen.
AI was het alleen maar voor z'n kroning.
Majesteit. . . -Drie verspilde jaren.
Waarom kost het zoveel tijd voor de senaat iets erkent wat iedereen weet?
Dat Caesar heerser over Rome is.
Rufio wil graag het woord. -U schijnt het verkeerd te begrijpen.
Het lijkt me duidelijk. Caesar is tot dictator voor het leven uitgeroepen.
Maar voor de Romeinen is er een groot verschil tussen dictator en heerser.
Niemand is heerser over Rome. -Waarom niet?
Omdat de betekenis daarvan te dicht bij een verafschuwd woord ligt.
Koning.
En als iemand dictator voor het leven van Rome is?
Dat betekent dat men levenslang het respect van de Romeinen verdient.
En de dictaten van een dictator?
Die moeten in elk geval door de senaat worden goedgekeurd.
De vijand. De vijand.
Je vindt het vast vreemd dat ik koningin Cleopatra uitnodig.
Maar Egypte is officieel tot bondgenoot van Rome verklaard.
Maar het verbaasde me toch dat sommigen voor stemden.
Mag ik m'n dankbaarheid uitspreken dat ik de zitting mag bijwonen?
Het is een genoegen om vrije mannen hun vrije wil te zien uitdrukken.
Hij wilde er zo graag bij zijn. Het leek me niet bezwaarlijk.
Na vandaag zal ik nooit meer twijfelen aan de rijkdom van Egypte.
Cicero's opmerking bevalt me niet. Een senator laat zich niet omkopen.
Maar het heeft er alle schijn van dat z'n stem wel te koop is.
Hoe was het ook alweer?
'Rome zal hem in goud gehuld leren kennen.'
Volgens de verslagen was de ontvangst op straat buitengewoon.
In opdracht van de koningin beweegt de stoet zich heel langzaam voort.
Het lijkt wel of Cleopatra de burgers van Rome in haar ban wil krijgen.
Er is alle reden voor om dat te geloven.